Dit is interessant hoeveel intelligente en dinamiese mense met stres- en tydsbestuur sukkel. Ons raak maklik in die rotresies vasgevang.

Ek het al baie oor die onderwerp gelees, kursusse daaroor bygewoon, en die laaste paar jaar self ook kursusse daaroor aangebied. Maar ek moet eerlik erken dat tyd- en stresbestuur steeds baie keer vir my moeilik is. Kom ek deel so eenvoudig moontlik wat vir my werk. (more…)

Die jaar met al sy geleenthede en uitdagings is weer op volle dreef. (Iemand sê gister vir my: “die jaar het op steroids begin”.) Ek vertrou jy kon die teuels van jou lewe weer goed vasvat. Onthou: “It is not your intention but your direction that determines your destination” (Andy Stanley). In my werk kom ek telkens agter dat daar twee soorte mense is: (1) Dié wat toelaat dat die lewe met hulle gebeur en as’t ware slagoffers word van eksterne omstandighede en gebeure; en (2) Diegene wat die lewe laat gebeur en telkens kies hoe hulle eksterne gebeure sal hanteer. Stepen Covey noem dit “proaktiwiteit” – om doelbewus verantwoordelikheid te neem om jou eie werklikheid en toekoms te skep, te midde van alle omstandighede. (more…)

Hoe het jou jaar afgeskop?

Mag dit vir jou ‘n jaar wees vol groei en betekenis sodat jy in hierdie seisoen van lewe jou lewensdoel en –roeping sal vervul en in lyn met jou waardes en unieke ontwerp (unique divine design) sal bly. Dit is ‘n kuns om te midde van die oppe en affe van die lewe gelukkig in jou eie vel en liefdevol in jou verhoudinge te bly – voorspoed daarmee! (more…)

Dankie dat ons in 2014 op hierdie manier in kontak kon bly. Mag jy die jaar goed klaarmaak en gereedmaak om met nuwe perspektief en hoop 2015 aan te pak!

Wanneer mens met nog ‘n kalenderjaar klaar maak, is dit goed om so bietjie terug te sit en na te dink oor dit wat agter is, dit wat nou is, en dit wat voorlê. Anders gebeur dit maklik dat jy afgestomp raak van dit wat ons “lewe” noem, dat jy later net oorleef, net bestaan… en so sin en betekenis verloor, die mooi by jou ongewaardeerd en oppervlakkig-beleef laat verbygaan, die seer en hartseer nie verwerk en klaarmaak nie maar onbewustelik saamsleep, en heellaas die toekoms onvoorbereid en ontoegerus binnegaan. Só word mens wel ouer, maar nie noodwendig meer volwasse, meer ervare en inniger en geestelik ryker nie – dis amper soos om sjokolade te eet en nie die smaak en tekstuur te proe nie, of om wyn te drink sonder om die aroma daarvan te ruik en die smaak behoorlik te proe en te ervaar nie. (more…)